Gilles Villeneuve: Ο πρίγκιπας της ταχύτητας που δεν έγινε ποτέ βασιλιάς

Στην ιστορία της Formula 1 υπάρχουν πρωταθλητές που κέρδισαν τίτλους και υπάρχουν οδηγοί που κατέκτησαν τις καρδιές των ανθρώπων με το οδηγικό τους στιλ. Ο Gilles Villeneuve ανήκει στη δεύτερη, πιο σπάνια κατηγορία. Δεν χρειάστηκε να κερδίσει πρωτάθλημα για να γίνει θρύλος του αθλήματος και να αφήσει το όνομα του στην ιστορία. Χρειάστηκε μόνο μια Ferrari στο όριο της, μια πίστα και την απόλυτη άρνηση να σηκώσει το πόδι του από το γκάζι. Σήμερα, δεκαετίες μετά την τελευταία του πτήση στο Zolder, συνεχίζει να εμπνέει νέους οδηγούς και να κάνει τους ανθρώπους να ερωτεύονται τους αγώνες ταχύτητας.

Τα πρώτα του βήματα στους αγώνες αυτοκινήτων

Ο Gilles ξεκίνησε να αγωνίζεται σε μερικούς τοπικούς αγώνες drag, με τη δικιά του τροποποιημένη Ford Mustang του 1967. Πολύ σύντομα όμως άρχισε να αναζητάει μια καινούρια πρόκληση, οπότε γράφτηκε στη σχολή αγώνων Jim Russell στην πίστα του Mont-Tremblant, για να πάρει το αγωνιστικό του δίπλωμα. Έπειτα πήρε μέρος στο τοπικό πρωτάθλημα Formula Ford του Κεμπέκ, το οποίο και κέρδισε, κερδίζοντας 7 από τους 10 αγώνες που έτρεξε. Το 1974 πήρε μέρος στο πρωτάθλημα Formula Atlantic, όπου και αγωνίστηκε για 4 σεζόν. Η πρώτη του νίκη στη Formula Atlantic ήρθε το 1975 υπό συνθήκες σφοδρής βροχόπτωσης στην πίστα του Gimli. Το 1976 κέρδισε σχεδόν όλους τους αγώνες του πρταθλήματος και στέφθηκε πρωταθλητής της κατηγορίας για πρώτη φορά στην καριέρα του και το 1977 επανέλαβε τον ίδιο θρίαμβο.

Ο Villeneuve είχε πολλές οικονομικές δυσκολίες στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, καθώς το μόνο του εισόδημα ερχόταν από τους αγώνες που έτρεχε. Για να βγάλει μερικά χρήματα πήρε μέρος σε αγώνες με snowmobile και είχε πολλές επιτυχίες εκεί και μάλιστα το 1974 κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα αγώνων snowmobile. Είχε δηλώσει αρκετές φορές ότι οι αγώνες αυτοί τον βοήθησαν πάρα πολύ και στην υπόλοιπη αγωνιστική του καριέρα:

"Οι αγώνες με snowmobile μου έμαθαν πάρα πολλά χρήσιμα πράγματα. Τρέχαμε με 100 μίλια την ώρα και αυτά γλιστρούσαν συνέχεια οπότε με βοήθησαν πάρα πολύ να μάθω να ελέγχω τα μονοθέσια μου. Η ορατότητα ήταν άθλια όταν δεν ήσουν πρώτος, καθώς έβλεπες μόνο το χιόνι που πετούσε ο μπροστινός σου και έτσι αναγκαζόσουν να αναπτύξεις καλύτερα αντανακλαστικά. Αυτά τα χαρακτηριστικά με βοήθησαν πάρα πολύ στη βροχή".

Η είσοδος του στη Formula 1

To 1976 o Gilles εντυπωσίασε τον James Hunt, που κατέκτησε το πρωτάθλημα της Formula 1 εκείνη τη χρονιά, όταν τον νίκησε σε έναν αγώνα Formula Atlantic στην πίστα της Τρουά Ριβιέρ. Η McLaren του Hunt προσέφερε στον Καναδό ένα συμβόλαιο 5 αγώνων για το 1977, όπου θα έτρεχε με ένα πιο παλίο μονοθέσιο. Ο Villeneuve λοιπόν έκανε το ντεμπούτο του στη Formula 1, στο Βρετανικό Grand Prix του 1977, όπου στο Qualifying τερμάτισε στην 9η θέση με την παλιά Μ23 του και χώρισε τους 2 πιλότους της McLaren, James Hunt και Jochen Mass, που οδηγούσαν την πιο καινούρια McLaren M26. Στον αγώνα ο Villeneuve τερμάτισε στην 11η θέση, μετά από πολλά μηχανικά προβλήματα.

Ο Αγγλικός τύπος παίνευσε τον Gilles, με τον John Blunsden να γράφει στους Times: "Όποιος ψάχνει για ένα μελλοντικό πρωταθλητή, ας δει αυτόν τον νεαρό Καναδό".

Παρόλα αυτά η McLaren επέλεξε να υπογράψει με τον Patrick Tambay και ο Gilles άρχισε να ψάχνει σε άλλες ομάδες για μια θέση στο grid της Formula 1. Κυκλοφορούσαν πολλές φήμες τότε, ότι η Ferrari ενδιαφερόταν για τον Καναδό και τον Αύγουστο του 1977 ο Gilles πήγε στο Fiorano για να κάνει δοκιμές με την Ιταλική ομάδα. Οι γύροι του δεν ήταν πολύ γρήγοροι, αλλά ο Enzo Ferrari ήταν ευχαριστημένος και του πρόσφερε ένα συμβόλαιο για τους τελευταίους 2 αγώνες του 1977 και για το 1978.

Τα χρόνια του στη Ferrari

1977:

Ο Niki Lauda κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1977 και δεν πήρε μέρος στους τελευταίους 2 αγώνες του πρωταθλήματος, οπότε η Ferrari έβαλε τον Villeneuve στο μονοθέσιο του Αυστριακού. Η τύχη όμως δεν ήταν με το μέρος του, καθώς στον πρώτο του αγώνα με τη Ferrari εγκατέλειψε, αφού γλίστρησε πάνω σε λάδια που έιχαν πέσει στην πίστα, ενώ στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς χτύπησε με τον Ronnie Peterson και η Ferrari του Καναδού απογειώθηκε και έπεσε πάνω σε μερικούς φιλάθλους που παρακολουθούσαν τον αγώνα από ένα απαγορευμένο σημείο, σκοτώνοντας έναν marshal και έναν φίλαθλο και τραυματίζοντας άλλους 7.

1978:

To 1978 δεν ξεκίνησε καλά για τον Villeneuve, καθώς είχε πολλές συνεχόμενες εγκαταλείψεις. Οι φίλοι της Ferrari ήθελαν η ομάδα να τον αντικαταστήσει, αλλά ο Enzo Ferrari είχε απόλυτη πίστη στον Gilles και τον κράτησε. Στο Ιταλικό Grand Prix εκείνης της χρονιάς, ο Gilles τερμάτισε στη 2η θέση και στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, μέσα στον Καναδά, ο Villeneuve πήρε την πρώτη του νίκη στη Formula 1 και παραμένει μέχρι και σήμερα, ο μοναδικός Καναδός οδηγός που έχει κερδίσει το Καναδικό Grand Prix.

1979:

Το 1979 ήρθε στη Ferrari o Jody Scheckter, μετά την αποχώρηση του Carlos Reutemann από την ομάδα. Ο Villeneuve είχε βρει και επισήμως τα πατήματα του στη Ferrari και σημείωσε 3 νίκες εκείνη τη χρονιά. Από το 1979 βέβαια όλοι θυμούνται την απίστευτη μάχη μεταξύ Villeneuve και Rene Arnoux στους τελευταίους γύρους του Γαλλικού Grand Prix για τη 2η θέση. Tρεις γύρους πριν το τέλος του αγώνα, ο Arnoux ανέβηκε στη 2η θέση, αλλά ο Villeneuve τον προσπέρασε ξανά στον επόμενο γύρο. Στον τελευταίο γύρο του αγώνα, ο Arnoux προσπάθησε να περάσει ξανά μπροστά και οι δύο οδηγοί ήταν δίπλα δίπλα για τις πρώτες στροφές της πίστας, έχοντας πολλές επαφές μεταξύ τους, αλλά και με τους 2 να παραμένουν στον αγώνα χωρίς ζημιά. Στο τέλος ο Villeneuve με μια "βουτιά" στην εσωτερική του Arnoux, πήρε τη 2η θέση και τερμάτισε εκεί. Μετά τον αγώνα ο Gilles δήλωσε: "Μου άρεσε πάρα πολύ αυτή η μάχη, είχε πάρα πολλή πλάκα. Πίστευα ότι θα ανέβαινε το ένα μονοθέσιο πάνω στο άλλο, γιατί είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, όποτε 2 μονοθέσια έχουν επαφή με τους τροχούς τους".

Ο Gilles είχε την ευκαρία να κατακτήσει το πρωτάθλημα το 1979 αν επέλεγε να μην ακούσει τις εντολές της ομάδας στο Ιταλικό Grand Prix και προσπερνούσε τον Scheckter, αλλά επέλεξε να μείνει πίσω του και να τερματίσουν 1-2 μέσα στην Ιταλία. Ο Scheckter στέφθηκε πρωταθλητής εκείνη τη χρονιά, με τον Villeneuve να τερματίζει στη 2η θέση του πρωταθλήματος, μόλις 4 πόντους πίσω από τον ομόσταβλο του.

Στο τελευταίο Σαββατοκύριακο της χρονιάς, στις Η.Π.Α. ο Villeneuve σόκαρε τους πάντες την Παρασκευή, όταν κατάφερε μέσα σε ακραίες συνθήκες με βροχόπτωση να κάνει τον ταχύτερο γύρο που ήταν 11 δευτερόλεπτα ταχύτερος από αυτόν του Scheckter που ήταν 2ος! Ο Νοτιοαφρικανός πρωταθλητής δήλωσε μετά την ολοκλήρωση των ελεύθερων δοκιμών: "Είχα τρομάξει με τις συνθήκες, αλλά πίστευα ότι ήμουν ταχύτερος όλων, όμως μετά έιδα τον γύρο του Gilles. Δεν ξέρω πως τα κατάφερε, 11 δευτερόλεπτα σε ένα γύρο είναι απίστευτο".

1980:

Το 1980 ήταν μια κακή χρονιά για τη Ferrari. O Villeneuve μπόρεσε να συγκεντρώσει μόνο 6 πόντους κατά τη διάρκεια της σεζόν, ενώ ο Scheckter σκόραρε μόλις 2 και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση στο τέλος της σεζόν.

1981:

Το 1981, η Ferrari έφτιαξε το πρώτο μονοθέσιο με τούρμπο. Όμως το 126C, ενώ ήταν πολύ γρήγορο στις ευθείες, ήταν πολύ αργό στις στροφές, γεγονός που δυσκόλεψε τον Villeneuve και τον νέο πιλότο της ομάδας, Didier Pironi.

O Gilles, όμως παρά τα προβλήματα του αυτοκινήτου, κατάφερε να κερδίσει 2 αγώνες μέσα στη σεζόν, στην Ισπανία και στο Μονακό. Και στους 2 αγώνες, εκμεταλλεύτηκε άψογα τη μεγάλη υπεροχή που είχε το μονοθέσιο του στις ευθείες, χάρη στο τούρμπο της Ferrari και στις στροφές ο Gilles κατάφερε να κρατήσει τα πιο γρήγορα μονοθέσια πίσω του, κάνοντας "ντριφτ" μέσα στις στροφές, με αποτέλεσμα να μην έχουν οι άλλοι οδηγοί καθόλου χώρο να τον προσπεράσουν. Στο Ισπανικό Grand Prix, ο Villeneuve τερμάτισε μόλις 2 δέκατα μπροστά από τον Jacques Laffite που ήταν 2ος, ενώ ο 5ος Elio de Angelis ήταν μόλις 1 δευτερόλεπτο πίσω του. Ο Harvey Postlethwaite, που σχεδίασε τη Ferrari του 1982, είπε: "Το μονοθέσιο του 1981 είχε περίπου το 1/4 της αεροδυναμικής της Brabham και Williams. Είχε μεγάλο πλεονέκτημα στις ευθείες φυσικά, λόγω του τούρμπο του κινητήρα, αλλά είχε και μεγάλη καθυστέρηση στην ανταπόκριση του γκαζιού. Το ότι κατάφερε να κερδίσει αυτούς τους 2 αγώνες που απαιτούσαν καλή αεροδυναμική, με ένa τόσο υποδεέστερο μονοθέσιο, έδειξε πόσο καλύτερος ήταν από τους υπόλοιπους πιλότους".

1982:

Στις αρχές της χρονιάς, ο Ron Dennis προσπάθησε να πείσει τον Gilles να υπογράψει με τη McLaren, αλλά ο Καναδός είχε πίστη στο πλάνο της Ferrari και αποφάσισε να μείνει στην Ιταλική ομάδα. Η σεζόν δεν ξεκίνησε καλά για τον Villeneuve, καθώς στη Βραζιλία εγκατέλειψε από την 1η θέση και στις Η.Π.Α. τερμάτισε 3ος, αλλά αποκλείστηκε μετά τον αγώνα.

Η προδοσία

Στην Ίμολα, ύστερα από τις έντονες διαμάχες μεταξύ FISA (Fédération Internationale du Sport Automobile) και FOCA (Formula One Constructors Association), η Ferrari απέκτησε ένα μεγάλο πλεονέκτημα, όταν όλες οι ομάδες που ήταν με το μέρος της FOCA αποσύρθηκαν από τον αγώνα ως διαμαρτυρία, αφήνοντας μόνο τη Renault να απειλήσει τη Ferrari. Στον 7ο γύρο του αγώνα, ο Alain Prost εγκατέλειψε από τον αγώνα και στον 44ο γύρο εγκατέλειψε και ο ομόσταβλος του, Rene Arnoux. Αυτή η διπλή εγκατάλειψη για τη Renault έφερε τον Villeneuve στην 1η θέση και τον Pironi στη 2η και η Ferrari δεν ήθελε να ρισκάρει τίποτα οπότε ζήτησε από τους 2 πιλότους της να κάνουν οικονομία στα καύσιμα. Ο Villeneuve πίστευε ότι αυτή η εντολή σήμαινε ότι οι οδηγοί δεν έπρεπε να παλέψουν μεταξύ τους, ο Pironi όμως είχε άλλα πλάνα και προσπέρασε τον ομόσταβλο του. Στον επόμενο γύρο ο Villeneuve ξανά πέρασε μπροστά, καθώς πίστευε ότι ο Pironi ήθελε απλά να δώσει ένα σόου στους θεατές. Στον τελευταίο γύρο του αγώνα ο Pironi πέρασε και πάλι μπροστά και αυτή τη φορά ήταν πιο επιθετικός και στο τέλος ο Γάλλος πήρε τη νίκη, με τον Villeneuve να τερματίζει στη 2η θέση με πάρα πολλά νεύρα.

Ο επόμενος αγώνας στο Ζόλντερ αποδείχτηκε μοιραίος για τον Καναδό. Ύστερα από τη διαμάχη που είχε με τον ομόσταβλο του στην Ίμολα, ο Villeneuve ήθελε πάση θυσία να τερματίσει μπροστά από τον Pironi στο Βέλγιο.

Στο Qualifying, o Pironi πέρασε μπροστα από τον Villeneuve για μόλις 1 δέκατο του δευτερολέπτου. Αυτό εκνεύρισε ακόμα περισσότερο τον Καναδό και ήθελε να ρισκάρει τα πάντα για να περάσει και πάλι μπροστά. 8 λεπτά πριν το τέλος του Qualifying, o Villeneuve ξεκίνησε να πιέζει. Μπροστά του βρέθηκε ο Jochen Mass, ο οποίος παρατήρησε ότι ο Gilles ερχόταν με παραπάνω ταχύτητα και προσπάθησε να κάνει στην άκρη και να τον αφήσει να περάσει. Ο Mass κινήθηκε προς τα δεξιά για να αφήσει τον Villeneuve να περάσει, αλλά την ίδια στιγμή κινήθηκε και ο Καναδός προς την ίδια κατεύθυνση και δεν μπόρεσε να αποφύγει τον Γερμανό και χτύπησε στο πίσω μέρος του μονοθεσίου του με ταχύτητα περίπου 225 χιλιομέτρων, εκτοξεύθηκε στον αέρα και πετάχτηκε έξω από το μονοθέσιο του. Ο Villeneuve κατέληξε στην άκρη της πίστας, δεμένος στη θέση του, αλλά χωρίς το κράνος του.

Ο John Watson και ο Derek Warwick έφτασαν στη σκηνή του ατυχήματος για να βοηθήσουν τον Villeneuve μαζί με τον γιατρό της πίστας, όπου βρήκαν τον Gilles αναίσθητο, αλλά με σφυγμό. Τον μετέφεραν στο νοσοκομείο της Λέβεν, όπου και ανακοίνωσαν ότι είχε υποστεί ένα θανάσιμο κάταγμα στο λαιμό του και κυρήχθηκε νεκρός στις 21:12 τοπικής.

O γιος του Gilles, ο Jacques συνέχισε την κληρονομιά του πατέρα του, αγωνίστηκε στη Formula 1 και το 1997 κατέκτησε το μοναδικό του πρωτάθλημα Formula 1 και έβαλε το όνομα Villeneuve στην κορυφή, εκεί όπου άνηκε.

Μέσα στο 2026 θα βγει ταινία αφιερωμένη στη ζωή του Gilles Villeneuve και θα ονομάζεται "Villeneuve: Rise of a Champion".