Παναθηναϊκός: Μια ομάδα φάντασμα που λερώνει την ιστορία της

Αυτό που είδαμε στην Τούμπα δεν ήταν ντέρμπι. Ήταν μια ποδοσφαιρική εκτέλεση σε ζωντανή μετάδοση, όπου το τελικό 2-0 μοιάζει με θείο δώρο για έναν Παναθηναϊκό που θα έπρεπε να έχει φύγει με πέντε γκολ στην πλάτη. Αν δεν υπήρχε ο Κότσαρης να κάνει το παιχνίδι της ζωής του απέναντι στην πλήρη ανυπαρξία των συμπαικτών του, σήμερα θα μιλούσαμε για την πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του συλλόγου.

Μια ομάδα χωρίς σφυγμό

Είναι πραγματικά εξοργιστικό. Πώς γίνεται ο ΠΑΟΚ, μια ομάδα που σύμφωνα με τον ίδιο τον Λουτσέσκου «έχει κερδίσει τέσσερα πρωταθλήματα και δεν είναι εύκολο να διαχειριστεί πολλή επιτυχία απότομα», να βγάζει στο χορτάρι τέτοια λύσσα για τη νίκη; Ο Ρουμάνος δήλωσε ξεκάθαρα πως από τα πλέι οφ και μετά συνεχίζουν να είναι κυριαρχικοί, κι ας έχουν ήδη «χορτάσει» τίτλους.

Και την ίδια ώρα, ο Παναθηναϊκός –που έχει να δει χαρά στα σκέλια του χρόνια– πηγαίνει στη Θεσσαλονίκη λες και παίζει φιλικό προετοιμασίας τον Αύγουστο. Πού είναι η δίψα; Πού είναι ο εγωισμός; Πώς επιτρέπεις στον Κωνσταντέλια και τον Τάισον να κάνουν πάρτι και να σε «χορεύουν» σαν να μην υπάρχεις;

Το παραμύθι των «ελλείψεων» και η ωμή πραγματικότητα

Ας σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από την απουσία του Ντέσερς ή του Λαφόν. Το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα, είναι η νοοτροπία. Ο Παναθηναϊκός κατέβηκε στην Τούμπα ηττημένος από τα αποδυτήρια. Με 0.13 xGoals και 7-0 μεγάλες ευκαιρίες κατά του, η εικόνα δεν είναι απλώς κακή, είναι ταπεινωτική.

Ο Ράφα Μπενίτεθ μπορεί να παρέλαβε καμένη γη, αλλά η διαχείρισή του απόψε ήταν τραγική. Το πείραμα με τον Γεντβάι δεξί μπακ απέτυχε παταγωδώς, και το γεγονός ότι διορθώθηκε στο 76’ δείχνει μια ακατανόητη παθητικότητα. Όταν βλέπεις την ομάδα σου να καταρρέει, δεν περιμένεις το μοιραίο. Επεμβαίνεις.

Τέρμα τα ημίμετρα

Το ρόστερ αυτό έχει «καεί». Έχει μπολιαστεί με τη νοοτροπία της ήττας και της μετριότητας. Όσο κι αν θέλουμε να βαφτίζουμε το κρέας ψάρι, η αλήθεια είναι σκληρή: οι περισσότεροι παίκτες που φορούν τη φανέλα αυτή τη στιγμή, δεν κάνουν ούτε για το rotation μιας ομάδας που κάνει πρωταθλητισμό.

Αν η διοίκηση νομίζει ότι με «ασπιρίνες» τον Γενάρη θα σώσει την παρτίδα, είναι γελασμένη. Ή φέρνεις παίκτες-προσωπικότητες που θα πάρουν την ομάδα στις πλάτες τους, ή αποδέχεσαι ότι ο Παναθηναϊκός έχει μετατραπεί σε μια μικρομεσαία ομάδα που απλώς έχει ένα βαρύ όνομα.

Η Τούμπα ήταν η τελευταία προειδοποίηση. Ο κατήφορος δεν έχει τέλος και αν δεν αλλάξουν όλα –από τη νοοτροπία μέχρι το έμψυχο δυναμικό– η χρονιά θα κλείσει με έναν εξευτελισμό που δεν θα έχει προηγούμενο. Αρκετά με την ανεκτικότητα. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι πείραμα, είναι ιδέα και αυτή τη στιγμή κάποιοι την πληγώνουν ανεπανόρθωτα.