ΑΕΚ: Όταν το άγχος και η γκρίνια σου "χαλάνε" το μυαλό

Η ΑΕΚ πήγε στον Βόλο με τη δυναμική του φαβορί, με sold out εξέδρα και την αίσθηση ότι κρατά τον έλεγχο της κούρσας του πρωταθλήματος, όμως έφυγε με ένα 2-2 που στο τέλος έμοιαζε περισσότερο σωτήριο παρά ικανοποιητικό. Η εικόνα της δεν είχε καμία σχέση με τη σταθερότητα και την πνευματική καθαρότητα που είχε παρουσιάσει το προηγούμενο διάστημα. Υπήρχε διάθεση να επιβληθεί, αλλά έλειψε η συγκέντρωση, η ένταση με καθαρό μυαλό και η ικανότητα διαχείρισης των στιγμών.

Τα δύο ατομικά λάθη, του Σταύρο Πήλιο και του Λάζαρο Ρότα, έβαλαν την ομάδα σε δύσκολη θέση, όμως δεν ήταν το μοναδικό πρόβλημα. Αγωνιστικά, η ΑΕΚ προσπάθησε να επιβάλλει τον ρυθμό της μέσα από κατοχή και ανάπτυξη από χαμηλά, όμως η κυκλοφορία ήταν προβλέψιμη και χωρίς την απαιτούμενη ταχύτητα. Ο αντίπαλος έκλεισε σωστά τους χώρους στον άξονα, ανάγκασε την Ένωση να πάει το παιχνίδι στα άκρα και εκεί έλειψαν οι σωστές τελικές αποφάσεις. Οι αποστάσεις μεταξύ μεσαίας γραμμής και επίθεσης μεγάλωσαν σε αρκετές φάσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει άμεση υποστήριξη μετά την απώλεια της μπάλας και να δημιουργούνται επικίνδυνες μεταβάσεις.

Αμυντικά, η πίεση δεν λειτούργησε με τον γνώριμο συγχρονισμό. Τα triggers στο pressing άργησαν, οι γραμμές δεν ανέβηκαν ταυτόχρονα και η ομάδα έδειχνε διστακτική στο αν θα πιέσει ψηλά ή θα περιμένει πιο χαμηλά. Αυτή η έλλειψη ξεκάθαρης ταυτότητας μέσα στο ίδιο παιχνίδι έφερε νευρικότητα και επέτρεψε στον αντίπαλο να πιστέψει ότι μπορεί να χτυπήσει. Η ΑΕΚ είχε την κατοχή, αλλά όχι τον απόλυτο έλεγχο.

Η συνολική λειτουργία ήταν κατώτερη των περιστάσεων. Οι γραμμές δεν είχαν συνοχή, η πίεση δεν βγήκε με την απαιτούμενη ένταση και το άγχος φαινόταν στις αποφάσεις των παικτών. Ο Μάρκο Νίκολιτς είδε την ομάδα του να χάνει την ψυχραιμία που την χαρακτήριζε, σε ένα παιχνίδι που έπρεπε να επιβεβαιώσει την ανωτερότητά της.

Η τεράστια κινητοποίηση των φιλάθλων δημιούργησε μια πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα, όμως η υπερβολική συζήτηση όλης της εβδομάδας για «ρεκόρ παρουσίας» και εντυπωσιακές εικόνες φάνηκε να προσθέτει βάρος. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης για το κλίμα που διαμορφώθηκε δεν βαραίνει τον κόσμο της ΑΕΚ, ο οποίος ταξίδεψε για να στηρίξει και στάθηκε στο πλευρό της ομάδας ακόμη και μετά το τελικό σφύριγμα. Βαραίνει όλους εκείνους που επέλεξαν να μετατρέψουν το παιχνίδι σε επικοινωνιακό γεγονός, καλλιεργώντας υπερβολικές προσδοκίες και προσθέτοντας πίεση σε μια ομάδα που, όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν έτοιμη να τη διαχειριστεί.

Το αποτέλεσμα κόστισε βαθμολογικά. Η ΑΕΚ έχασε το «μαξιλαράκι» ασφαλείας που είχε χτίσει από τους δύο συνδιεκδικητές του τίτλου και πλέον όλα γίνονται πιο οριακά. Μπροστά της υπάρχουν ακόμη 11 παιχνίδια για το πρωτάθλημα και τουλάχιστον δύο για την Ευρώπη, ένα απαιτητικό σύνολο αγώνων που δεν επιτρέπει άλλα πισωγυρίσματα. Το ματς στον Βόλο πρέπει να λειτουργήσει σαν ένα γερό χαστούκι. Σαν ένα καμπανάκι που θα αφυπνίσει την ομάδα του Νίκολιτς και θα της θυμίσει ότι τίποτα δεν χαρίζεται.

Όλα οδηγούν πλέον στο ντέρμπι της Κυριακής στο Στάδιο Καραϊσκάκης, όπου αναμετρώνται ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ, ένα παιχνίδι που δεν προσφέρει απλώς τρεις βαθμούς, αλλά ενδέχεται να διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό την τελική κατάταξη της κανονικής διάρκειας. Σε αυτό το επίπεδο της σεζόν, τα ντέρμπι δεν κρίνουν μόνο βαθμολογίες· κρίνουν ψυχολογίες, δυναμικές και αφηγήματα. Η ΑΕΚ θα παρακολουθεί με προφανές ενδιαφέρον, γνωρίζοντας πως το αποτέλεσμα μπορεί να επηρεάσει άμεσα τη δική της θέση και τη μάχη της κορυφής. Παράλληλα, καλείται να αποδείξει ότι το στραβοπάτημα στον Βόλο ήταν μια κακή παρένθεση και όχι η αρχή μιας αγωνιστικής κάμψης. Η αντίδραση θα είναι το κλειδί. Αν θέλει να παραμείνει μέχρι τέλους στη διεκδίκηση του τίτλου και να παρουσιαστεί ανταγωνιστική και στην Ευρώπη, οφείλει να μετατρέψει την απογοήτευση σε καύσιμο, να επιστρέψει στις βασικές της αρχές και να εμφανιστεί πνευματικά πιο έτοιμη από ποτέ.

Το χθεσινό ματς αποτελεί τροφή για σκέψη σε πολλά επίπεδα. Για τον Μάρκο Νίκολιτς, που πρέπει να επαναφέρει την ομάδα στη γνώριμη πειθαρχία και συγκέντρωση. Για την ΠΑΕ, που οφείλει να προστατεύει το αγωνιστικό τμήμα από υπερβολικές προσδοκίες και επικοινωνιακές υπερφορτώσεις. Για τους «ρεπόρτερ», που συχνά παρασύρονται από τον ενθουσιασμό και διογκώνουν καταστάσεις πριν αυτές επιβεβαιωθούν στο γήπεδο. Αλλά και για τον ίδιο τον κόσμο της ΑΕΚ. Ο κόσμος δεν φταίει· αντιθέτως, έδειξε ξανά τη δύναμή του, τη συσπείρωση και την πίστη του. Και αν του δοθεί ξανά μια τέτοια ευκαιρία, δεν πρέπει να διστάσει ούτε λεπτό. Πρέπει να δηλώσει πάλι παρών, να στηρίξει ακόμη περισσότερο, με πάθος αλλά και με επίγνωση ότι στο τέλος της ημέρας, στο γήπεδο επιβραβεύεται εκείνος που διαχειρίζεται καλύτερα την πίεση και κρατά καθαρό μυαλό όταν όλα γύρω «φωνάζουν».