
Ολυμπιακός : Μήπως βρέθηκε αυτό που έλειπε ;
Ο Ολυμπιακός δείχνει να είναι σε πολύ καλό φεγγάρι , κατά διαστήματα παίζει μπασκετάρα και το ζήτημα είναι να συνεχίσει ως το τέλος έτσι !

Η επίθεση του Ολυμπιακού λειτούργησε εξαιρετικά στη Βουλγαρία, χωρίς να συναντήσει ιδιαίτερη αντίσταση. Ο Ιτούδης διαθέτει ορισμένες αμυντικές τακτικές που κατά καιρούς δημιουργούν προβλήματα, όμως αυτή τη φορά δεν απέδωσαν. Οι «ερυθρόλευκοι» έχουν πάρει φέτος αρκετές νίκες με απρόσμενους πρωταγωνιστές όπως στο παιχνίδι πρωταθλήματος απέναντι στον Παναθηναϊκό, όπου επικράτησαν με επιλογές από το βάθος του ρόστερ και την Πέμπτη το πήγαν ένα βήμα παραπέρα.
Η επίθεση που ''καίει ''
Στο πρώτο ημίχρονο σημείωσαν 51 πόντους, παρότι ο Φουρνιέ παρακολουθούσε εκτός δράσης και ο Βεζένκοβ δεν είχε σκοράρει. Η άμυνα που εφαρμόστηκε πάνω στον Βεζένκοβ, με παίκτη να τον «κόβει» από την επίθεση μετατρέποντας το παιχνίδι σε 4 εναντίον 4, είναι γνώριμη από τον Ιτούδη. Αυτή τη φορά χρησιμοποιήθηκε με τον Γουέινραϊτ. Παρότι ο Βεζένκοβ έμεινε χαμηλά, ο Ολυμπιακός βρήκε τον τρόπο να κερδίσει.
Ίσως αυτό να δείχνει ότι ο Μπαρτζώκας έχει αρχίσει να βρίσκει λύσεις απέναντι σε τέτοιου είδους άμυνες, σαν κι εκείνη που αντιμετώπισε πέρυσι στο Final 4 από τη Μονακό. Είναι νωρίς για συμπεράσματα, αλλά η εικόνα ήταν ενθαρρυντική.
Βρίσκει διαφορετικούς πρωταγωνιστές
Σημαντική συμβολή στην επιθετική λειτουργία είχε ο Τζόσεφ, ο οποίος ξεχώρισε και δικαίως πήρε περισσότερο χρόνο συμμετοχής από τον Γουόκαπ. Η ένταση και η επιθετικότητά του έβαλαν σε σκέψεις την άμυνα της Χάποελ, καθώς απαιτούσε πιο προσεκτική αντιμετώπιση σε σχέση με τον Γουόκαπ, που δεν αποτελεί την ίδια απειλή στο σκοράρισμα.
Ο Τζόσεφ λοιπόν έδωσε ενέργεια, δημιούργησε προβλήματα στον αντίπαλο προπονητή και έδειξε πως, αν όλοι οι πόιντ γκαρντ είναι διαθέσιμοι κάτι που σπάνια συμβαίνει μπορεί να έχει σημαντικό ρόλο. Ο προπονητής διατηρεί όλο το ρόστερ σε ετοιμότητα: διαθέτει πολλές λύσεις σε κάθε θέση, αστέρες αλλά και βάθος, ώστε ακόμη και με απουσίες να βρίσκονται παίκτες που καλύπτουν τα κενά.
Το ζήτημα της ενέργειας
Το ζήτημα παραμένει η διαχείριση του χρόνου συμμετοχής, καθώς δεν υπάρχουν εύκολα «ανάσες» για βασικούς παίκτες. Πλέον, όμως, υπάρχει ένα διάστημα έξι ημερών για ξεκούραση, επαναφόρτιση και δουλειά, με το παιχνίδι απέναντι στην Αρμάνι να αντιμετωπίζεται περισσότερο ως ευκαιρία για ρυθμό παρά ως πίεση.














