Jochen Rindt: Ο "Βασιλιάς" που δεν πρόλαβε να στεφθεί

Τα πρώτα του χρόνια

Ο Rindt μεγάλωσε στο Γκρατς της Αυστρίας με τους παππούδες του, καθώς έχασε τους γονείς του σε βομβαρδισμό κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Από νωρίς έδειξε μια εκρηκτική προσωπικότητα και είχε πάθος με την αδρεναλίνη.

Ο Αυστριακός κατάφερε σύντομα να βρει τη διέξοδο που έψαχνε στους αγώνες αυτοκινήτου. Ξεκίνησε να αγωνίζεται με παλιά Simca και σύντομα το όνομα του έγινε πασίγνωστο σε όλες τις μικρές κατηγορίες.

Τα χρόνια του στη Formula 1

1964:

Ο Rindt ξεκίνησε το ταξίδι του στη Formula 1, το 1964 στο Αυστριακό Grand Prix με τη Brabham. Η είσοδος του στο άθλημα σηματοδότησε την έλευση ενός οδηγού που δεν φοβόταν να οδηγήσει πάνω από το όριο. Δεν ήταν απλώς γρήγορος, ήταν και θεαματικός.

1965:

Την επόμενη σεζόν υπέγραψε με την Cooper με παρτενέρ τον Bruce McLaren. Το καλύτερο αποτέλεσμά του εκείνη τη χρονιά ήταν μια 4η θέση στο Γερμανικό Grand Prix στο Νίρμπουργκρινγκ. Την ίδια χρονιά αγωνίστηκε και στης 24 ώρες του Le Mans, όπου πήρε και τη νίκη με τη Ferrari και απέδειξε ότι μπορεί να κυριαρχήσει και στους αγώνες αντοχής.

1966:

Το 1966 συνέχισε να αγωνίζεται με την Cooper, αλλά ο ομόσταβλος του πλέον ήταν ο πρωταθλητής του 1964, ο John Surtees. Εκείνη τη σεζόν ο Αυστριακός τερμάτισε για 1η φορά στο βάθρο, στο Βελγικό Grand Prix, πίσω από τον Surtees. Ο Rindt τερμάτισε άλλες 3 φορές στο βάθρο εκείνη τη σεζόν και στην τελική κατάταξη τερμάτισε 3ος.

1967:

Το 1967 δεν ήταν καλή σεζόν για τον Αυσριακό. Κατάφερε να τερματίσει μόνο σε 2 αγώνες, στο Βέλγιο και στην Ιταλία, όπου τερμάτισε στη 2η και στην 4η θέση αντίστοιχα. Έκλεισε τη χρονιά στη 13η θέση της κατάταξης και αποχώρησε από την Cooper.

1968:

Το 1968 ο Rindt δέχτηκε προτάσεις από όλες τις ομάδες, εκτός από τη Lotus και τη Honda, οπότε ο Αυστριακός αποφάσισε να επιστρέψει στη Brabham, που είχε κατακτήσει τα τελευταία 2 πρωταθλήματα κατασκευαστών. Ο Rindt όμως δεν είχε την τύχη με το μέρος του. Αντιμετώπισε πάρα πολλά τεχνικά προβλήματα και ο V8 κινητήρας της Repco δεν ήταν όσο δυνατός ήταν αυτός της Cosworth, με αποτέλεσμα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Rindt να τερματίσει μόνο σε 2 αγώνες, όπου τερμάτισε και τις 2 φορές στην 3η θέση.

Το πρώτο του βάθρο, ήρθε στον εναρκτήριο αγώνα της χρονιάς, στη Νότια Αφρική, τον οποίο κέρδισε ο πολύ κοντινός του φίλος, Jim Clark. Εκείνος ο αγώνας ήταν και ο τελευταίος αγώνας στη Formula 1 για τον Clark, o οποίος έχασε τη ζωή του 3 μήνες αργότερα, σε έναν αγώνα Formula 2 στη Γερμανία. Ο θάνατος του Clark σόκαρε τον Rindt και σε δηλώσεις του είπε: "Εάν ο Clark δεν ήταν ασφαλής, τότε ποιος ξέρει τι θα συμβεί σ'εμάς".

1969:

Ο Rindt υπέγραψε με τη Lotus του Colin Chapman στις αρχές του 1969 και θα αγωνιζόταν δίπλα στον Graham Hill. O Rindt είχε πολλούς ενδοιασμούς για τις επιδόσεις της Lotus και σύχνα έλεγε: "Εγώ στη Lotus ή θα πάρω το πρωτάθλημα ή θα σκοτωθώ".

Ο σκεπτικισμός του Rindt για τη Lotus φάνηκε πως ήταν αληθινός όταν εκείνος κι ο Hill, ενεπλάκησαν σε συγκρούσεις στο Ισπανικό Grand Prix στο Μοντζουίκ. Και στις 2 περιπτώσεις η εμπρός αεροτομή του μονοθεσίου έσπασε προκαλώντας τα ατυχήματα. Στην περίπτωση του Rindt, το μονοθέσιό του βγήκε απ' την πίστα και κατέληξε στις μπαριέρες ακριβώς επάνω στο σταματημένο μονοθέσιο του Hill, ο οποίος βγήκε λίγο νωρίτερα στο ίδιο σημείο. Κομμάτια απ' τη σπασμένη εμπρός αεροτομή του μονοθεσίου του Rindt εκτοξεύτηκαν στον αέρα και χτύπησαν 2 κριτές με αποτέλεσμα ο πρώτος να χάσει το ένα του μάτι κι ο δεύτερος να σπάσει το πόδι του. Ο ίδιος ο Rindt μόλις τον απεγκλωβίστηκε απ' τα συντρίμμια του μονοθεσίου του, έφυγε απ' το σημείο κι επέστρεψε στα pits της Lotus με τα πόδια, έχοντας ευτυχώς σπάσει μόνο τη μύτη του.

Ύστερα από αυτό το ατύχημα, ο Αυστριακός ήταν πολύ θυμωμένος με τον Chapman και στις δηλώσεις του μετά τον αγώνα είπε: "Τον κατηγορώ επειδή έπρεπε να είχε υπολογίσει πως η αεροτομή θα μπορούσε να σπάσει. Οι αεροτομές αυτές για μένα είναι σκέτη παραφροσύνη και δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να βρίσκονται σε αγωνιστικά αυτοκίνητα. Όμως το μυαλό του Colin Chapman είναι εντελώς αδύνατο να σκεφτεί λογικά.

Το μοιραίο 1970

Το 1970 ήταν η χρονιά του. Οδηγώντας την επαναστατική Lotus 72, ο Rindt κυριάρχησε στο πρωτάθλημα, κερδίζοντας 5 από τους πρώτους 9 αγώνες. Ωστόσο, εξακολουθούσε να νιώθει συχνά άβολα με την ευθραυστότητα των μονοθεσίων της Lotus.

Στις 5 Σεπτεμβρίου 1970, κατά τη διάρκεια των δοκιμαστικών στη Μόντζα της Ιταλίας, η μοίρα τον πρόλαβε. Μια βλάβη στα φρένα τον έκανε να χάσει τον έλεγχο του μονοθεσίου του κι έπεσε με περισσότερα από 300 χιλιόμετρα πάνω στον τοίχο στην Parabolica. Ο Rindt, που συνήθιζε να μην φοράει τις ζώνες ασφαλείας για να μπορεί να εγκαταλείψει γρήγορα το όχημα σε περίπτωση φωτιάς, γλίστρησε κάτω από τη ζώνη κατά τη σύγκρουση, με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του. Οι διασώστες έκαναν ό,τι μπορούσαν για να τον κρατήσουν ζωντανό, αλλά δεν τα κατάφεραν. Στις 21.00, ώρα Ιταλίας ο Rindt υπέκυψε στα τραύματα του κι έφυγε απ' τη ζωή σε ηλικία μόλις 28 ετών.

Ένας πρωταθλητής που δεν φόρεσε το στέμμα του

Τη στιγμή του θανάτου του, ο Rindt είχε τόσο μεγάλη διαφορά βαθμών που κανένας αντίπαλος δεν κατάφερε να τον ξεπεράσει στους εναπομείναντες αγώνες. Τον Οκτώβριο του 1970, ο στενός του φίλος Jackie Stewart παρέδωσε το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στη χήρα του, Nina Rindt.

Σήμερα, η μνήμη του παραμένει ζωντανή ως η υπενθύμιση μιας εποχής όπου οι οδηγοί ήταν "ιππότες της ασφάλτου", παίζοντας καθημερινά τη ζωή τους κορώνα-γράμματα για τη δόξα και την ταχύτητα.